X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
پنج‌شنبه 24 آذر‌ماه سال 1390

صداها (1387)

نویسنده فیلمنامه: سعید عقیقی ، کارگردان: فرزاد موتمن

در طبقه دوم یک ساختمان قتلی اتفاق می افتد،ساکنین طبقات دیگر متوجه صداهای این قتل و مشاجره قبل از آن می شوند..

سه ماه پیش وقتی فیلم صداها را دیدم در انتها حدس زدم بعید است چنین فیلمنامه پیچیده و پازل گونه ای فاقد ایراد روایی و زمانی باشد.بار دیگر سکانسهای فیلم را مرور کردم و با آوردن آنها روی کاغذ و توجه به نقاط زمانی مشترک و توالی منطقی اتفاقات متوجه شدم مو لای درز ساختار غیر خطی این فیلمنامه نمی رود.باید سعید عقیقی رو به خاطر این فیلمنامه تحسین کنم و منتظر کارهای بعدیش باشم..

پایان فیلم برایم تداعی کننده بازگشت ناپذیر گاسپار نوئه بود؛علاوه بر ساختار غیرخطی،پایان هر دو فیلم نمایش دهنده آغاز عشقی شیرین و دوست داشتنیست،شروع شیرینی که باعث می شود مزه تلخ پایانی اش(که فبل از این شروع شیرین چشیده ایم!)برایمان تشدید شود..

ارزشگذاری فیلم: