X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
چهارشنبه 13 بهمن‌ماه سال 1389

آپارتمان (1996)

نویسنده و کارگردان : گیلس میمونی

مکس (وینسنت کسل) برای یک سفر کاری عازم ژاپن است اما در آخرین ساعات ردی از عشق قدیمی اش،لیزا(مونیکا بلوچی) پیدا می کند..

این هم از آن فیلمهایی بود که توفیق اجباری باعث ملاقاتش شد؛سفارش خرید آپارتمان بیلی وایلدر را داده بودم اما با این فیلم فرانسوی روبرو شدم.عجیب اینکه چنین فیلمی با وجود موفقیت نسبی در جذب مخاطب عام و خاص، تنها فیلم کارگردانش تا به امروز باقی مانده.کارگردانی و تدوین فیلم شسته رفته و قابل قبول است،این را از همان اوایل فیلم که دوربین به اتاقک تلفن با آن شیشه مشجرش نزدیک می شود و تصویر مبهمی(که این مبهم در ادامه فیلم بسیار تعیین کننده است) را در قاب می گیرد میتوان فهمید.فیلمنامه هم با وجود نقاط تقاطع روایت - از دید شخصیتهای مختلف - قابل توجه است.تنها می ماند بحث اتفاق در فیلم که انگار تمام پایه و اساس پیشبرد داستان فیلم بر روی آن است.البته کاربرد اتفاق به خودی خود نمی تواند ضعف محسوب شود اما در صحنه هایی مانند آنجا که مکس و لیزا در چند قدمی هم به صورت معجزه آسایی و با چرخش های چندباره صورت به این سو و آن سو همدیگر را نمی بینند چه می توان گفت غیر از اینکه کارگردان شورش را در آورده و خواسته با روشی مستعمل حسابی تماشاگر را به هیجان بیاورد..


قبلش باید ازم می پرسیدی،شماره پام سی و نه..


ارزش گذاری فیلم:

لینک فیلم در IMDB